Nie mam żyłki do posiadam fuksa w zakładach sportowych, nic nie wiem o obrzydliwie majetnym dziadku, przejawiajacym chęci wpisać mnie w swoim ostatnim liście, a i tak często dumam nad tym, co bym uczynił, mając tyle pieniędzy, że mógłbym nie robić nic. Pomysłów w mej głowie znajduje się bodaj parę: obijanie się do końca świata i wypoczywanie na słonecznych wybrzeżach Florydy, kupno drużyny sportowej, niewiązane z ryzykiem zainwestowanie pieniędzy w banku, utworzenie własnej sieci fast-foodów. Chociaż najrozsądniejszym projektem, o ile jest się wrocławianinem jak ja, byłoby pewnie zainwestowanie w nieruchomości – już mam przed oczami swoją firmę „deweloper Wrocław
1”. Projekty Wrocław ma co prawda ustalone na wiele lat wprzód, ale jeśli rozporządzałbym niczym nieskrępowanymi kwotami oraz próbował stworzyć mieszkania, których Wrocław jeszcze nie widział, z pewnością bym się przebił. Apartamenty we Wrocławiu to zresztą niezbyt kreatywny przykład na intratny interes, lecz odmiennie być nie może gdy władze miasta ostro szykują się na przyjęcie całej rzeszy fanów piłki nożnej, którzy do Wrocławia
2 przyjadą na Euro 2012. Moja spółka deweloperska brałaby udział tylko w konkursach na terenach korzystnych dla mieszkańców – z łatwym dojazdem do głównego punktu miasta jakim jest Rynek, w okolicy, która prężnie by się rozwijała, gdzie uniknelibyśmy korków za to znalazło się mnóstwo natury. Na mieszkanie w tej okolicy mogłyby mieszkać różne klasy społecznościowe, bo lokale różniłyby się od siebie ewidentnie. Klient dla którego pieniądze nie odgrywają większej roli mógłby kupić ten z dwoma poziomami, z miejscem parkingowym oraz balkonem, delikwent uboższy cztery ściany bardziej dopasowane do jego portfela. Teraz starczy, żebym rozpoczął mimo wszystko grę w LOTTO, miał nadzieję, że zwyciężę i projekt zostania milionerem pewny.